آشنایی با انواع بدنه خودرو از نظر کلاس ، سایز ، جنس

22 دی 1400 توسط 0

انواع بدنه خودرو از نظر کلاس

خودرو از نظر کلاس و فرم به دسته های زیر تقسیم می شود که در ادامه هرکدام از آنها کامل توضیح داده شده است.                                                                                                                                                               1-سدان(سالون)       2-استیشن   3-هاچ بک   4-فست بک   5-لیفت بک   6-کوپه      7-گرند تور   8-شوتینگ بریک   9-کانورتیبل   10-رودستر 11-لیموزین   12-رگ تاپ   13-کارت        14-ناچ بک    15-سوپرکار   16-باگی   17-شاسی بلند    18-4×4   19-کراس‌اوور   20-اس‌پی‌وی   21-پیکاپ    22-ون   23-مینی ون   24-میکروون   25-ال ای وی

 

سدان(سالون)

خودروهای‌ سدان یا سالون یکی از پرطرفدارترین و پرفروش ترین خودروها هستند. به طور عامیانه این خودرو ها صندوق دارهم گفته می شوند.از قدیمی‌ترین کلاس‌های خودرو و اصلی‌ترین آن‌ها هستند که بسیاری کلاس‌های جدید براساس آن‌ها طراحی شده‌اند. تقریبا تمام خودروسازان کار خود را با ساخت مدل‌های سدان آغاز کرده‌اند. خودروهای این کلاس همه ۴ در و ۴ صندلی و گاها ۵ صندلی دارند. این دسته خودروها را شهری یا خانوادگی نیز می‌خوانند و به دلیل کارایی و تنوع بالا در بین همه‌ سنین و اقشار طرفداران زیادی دارند.

استیشن

خودرو های این فرم که واگن نیز خوانده می شوند و فرمی ازسدان‌ها با صندوق عقب جادارتر هستند. بدنه‌ کمی بزرگتر با طول بیشتری از نوع سدان است و صندوق آن‌ها به نوعی تا سقف خودرو ادامه یافته است در نتیجه از فضای حمل بار بزرگتری‌تری برخوردار می‌شوند.

هاچ بک

هاچبک‌ها یکی از پرطرفدارترین نوع خودروها در بین جوانان هستند که سال‌هاست از معروفیت جهانی بسیاری برخوردارند. مهم‌ترین شاخصه در فرم بدنه‌ هاچبک‌ها به غیر از ابعاد نسبتا کوچک‌شان، یک تکه بودن شیشه عقب و درِ صندوق بار آن‌ها است. به این ترتیب که در صندوق عقب با شیشه‌ عقب یکجا بلند می‌شود. همچنین هاچبک‌ها صندوق عقب مجزا از کابین ندارند.

فست بک

این خودرو ها چیزی بین سدان ها و هاچ بک ها هستند که در واقع فست‌ بک‌ها نمونه‌هایی از سدان‌ها هستند که مانند هاچ‌بک‌ها بخش انتهایی سقف آن‌ها با شیبی نسبتا تند به انتهای صندوق عقب می‌رسد و فرمی یک ‌پارچه و زاویه‌دار در عقب خودرو ایجاد می‌کند.

لیفت بک

این فرم که یکی از پرحاشیه‌ترین کلاس‌های خودرویی است به سدانی شباهت دارد که صندوق عقبش کوتاه شده یا به هاچ ‌بکی که صندوق عقبی کوچک اما خارج از اتاق دارد. تفاوت لیفت‌بک و فست‌بک این است که بخش انتهایی خودرو در لیفت‌بک‌ها مانند فست‌بک‌ها به صورت یک ‌پارچه و شیب‌ دار نیست و یک صندوق بار کوچک جدای از کابین در انتهای آن طراحی می‌شود.

مطالعه بیشتر  خودروی ری را ، جدیدترین محصول ایران خودرو

کوپه

در ایران متاسفانه به بسیاری از خودروها به اشتباه کوپه گفته می‌شود اما خودروهای این کلاس که یکی از معروف‌ترین کلاس‌های خودرو در دنیا است خصوصیات خاص خود را دارند. در تعریف آن‌ها گفته می‌شود که خودرویی با بدنه ‌ای دو در مسقف، که ساختاری تخم‌مرغی و کمی محدب دارد.

GT گرند تور یا

این کلاس یکی از جذاب ترین  خاص ترین بدنه خودرو می باشد. ابعاد گرند تورها نیز بزرگتر از ابعاد کوپه‌ها است. این ابعاد به منظور تامین فضای لازم برای موتور حجیم و تجهیزات لوکس داخل کابین این کلاس بزرگتر در نظر گرفته می‌شوند.

شوتینگ بریک

خودروهایی دو در که فرمی بین استیشن و کوپه دارند. شوتینگ بریک نیز مانند کوپه مسقف است. این بدنه در قسمت عقب شبیه استیشن و فست بک است اما در قسمت جلو فرمی مشابه کوپه دارد. این کلاس نیز پرطرفدار در میان جوانان است.

کانورتیبل

در لغت به معنای قابل تبدیل است که به کلاس هایی گفته می شود که در آن‌ها بدنه دو در و رو باز است.

سقف جمع‌شونده آن‌ها گاهی از جنس پارچه یا برزنت است، که در این‌صورت سافت تاپ نام می‌گیرند و گاهی نیز این سقف جمع‌شونده از جنس فلزی و هم‌رنگ بدنه است که به آن هارد تاپ می‌گویند. این کلاس در ایران کروک نامیده می‌شود. کارنوتیبل‌ها دو در هستند اما چهار صندلی دارند.

رودستر

کاملا مشابه کانورتیبل است. با سقف جمع شونده‌ پارچه‌ای یا فلزی و بدنه‌ی دو در. تنها فرق این دو کلاس در تعداد صندلی‌های آن‌ها است. رودسترها دو سرنشینه هستند. این کلاس در ایتالیا و آلمان اسپایدر خطاب می‌شود. رودسترها از خودروهای قدیمی صنعت خودروسازی هستند و قدمت این کلاس از کوپه و کانورتیبل بیشتر است.

لیموزین

خودروهای این کلاس که اتومبیل‌های تشریفاتی هستند که بدنه‌‌ای شبیه سدان اما کشیده‌تر دارند. مهمترین استاندارد لیموزین فاصله‌ محوری بیشتر آن از حالت عادی است. گاهی اوقات با وجود طول بیشتر لیموزین با همان 4در تولید می‌شود و در مواردی با 6 در یا حتی بیشتر که البته در این صورت خودرو خارج از استانداردهای لیموزین قرار می‌گیرد. لیموزین بیشتر در مناسبات مختلف برای تشریفات و نقل مکان افراد سرشناس به کار می‌رود و دارای خصوصیات لوکس و تجملی می باشد.

رگ تاپ

گ‌تاپ‌ها خودروهایی با سانروف دستی بودند. این سقف تاشو یا سانروف دستی عموما از جنس پارچه یا جنسی نرم بود که قابلیت جمع شدن داشت.

کارت

خودروهای این فرم که بیشتر در بین خودروهای مسابقه‌ای قرار دارند سبک، کوچک و بدون سقف هستند. اتومبیل‌های این کلاس تک سرنشینه هستند و ارتفاع و وزن پایینی دارند و بخاطرایمنی نامناسب نتوانسته مجوز ورود به شهر و بین شهر را بگیرد .

ناچ بک

بدنه‌ این کلاس خودرو که با کوپه و سدان هم‌پوشانی دارد، در قسمت کاپوت و موتور خودرو کشیده‌تر است و بخش مربوط به صندوق عقب در آن کوتاه‌تر به نظر می‌رسد. کابین نیز در این کلاس به دلیل تک ردیفه بودن صندلی‌ها کوتاه‌تر از فرم سدان به نظر می رسد.

سوپرکار

این فرم خودرو ابر خودرو نامیده می شود و فرمی بین کوپه، فست بک و ناچ بک دارد. ابعاد آن بزرگتر از باقی کلاس‌های گفته شده است و فاصله‌ کف خودرو با زمین در آن‌ها بسیار کم در نظر گرفته می‌شود تا ظاهری کاملا اسپرت بگیرند. سقف آن‌ها کوتاه و محدب و طراحی بدنه در آن‌ها معمولا خشن و زاویه‌دار است. عرض بدنه نیز در این کلاس بیش‌تر از حالت معمول طراحی می‌شود. خودروهای این کلاس از نظر فنی بسیار قوی هستند و قیمت بالایی دارند.

مطالعه بیشتر  قیمت خودرو، نباید بر اساس کیفیت سنجیده شود

باگی

امروزه این کلاس خودرو در بین خودروهای شهری دیده نمی‌شود اولین بار روی شاسی فولکس قورباغه‌ ای یا بیتل طراحی شد. در حال حاضر مسابقات اختصاصی برای خودروهای باگی برگزار می‌شود و بعضی اوقات خودروهایی از کلاس‌های دیگر توسط تیونینگ‌کاران به این کلاس تبدیل می‌شوند.

شاسی بلند

این کلاس از خودرو ها مرتفع هستند شاسی ‌بلندها پیشتر در بین خودروهای جاده‌ای و بیابانی دسته‌ بندی می‌شدند اما امروزه مردم آن‌ها را خودروهایی شهری با ابعادی کمی بزرگتر می‌دانند. شاسی‌بلندها عموما دو دیفرانسیل با قابلیت تغییر به حالت تک دیفرانسیل هستند. البته امروزه برخی از خودروسازان تازه‌کار مانند کمپانی‌های چینی شاسی‌ بلندهای تک دیفرانسیل نیز تولید می‌کنند.

کراس اوور

ابتدا کراس‌اورها را شاسی‌بلندهای شهری می‌نامیدند گاهی یک خودروی کراس‌اور روی شاسی هاچ ‌بک طراحی می‌شود. خودروهای این کلاس قابلیت‌های آفرودی ندارند و اغلب تک دیفرانسیل هستند.

اس پی وی

خودروهای این کلاس که معمولا در بین خودروهای لوکس قرار دارند مصارفی خاص و متفاوت دارند. همانطور که ظاهرشان خاص و متفاوت است. فرم کلی بدنه‌ آن‌ها مانند شاسی ‌بلندها است اما با طراحی متفاوت و خشن و گاهی ابعاد بزرگتر. تولید این کلاس در بین شرکت‌های خودروسازی جهان خیلی رایج نیست.

پیکاپ

خودروهایی که قابلیت حمل بار در عقب خود دارند را پیکاپ می‌نامند. در واقع کلاس پیکاپ همان کلاس وانت در ایران است. این کلاس خودرویی که بیشترین محبوبیت را در آمریکا دارد به دلیل  قدرت بالا و توان زیاد موتور برای مصارف بین شهری و مسیرهای آفرودی مناسب هستند. فضای بار این خودروهای بارکش که تخت طراحی می‌شود و جای صندوق بار را می‌گیرد حجم متفاوتی دارد.

ون

به خودرو هایی می گویند که اتاق بزرگتر با ارتفاع بیشتری از حالت عادی دارند این خودروها برای حمل مسافر کاربرد دارند و آن‌ها فرمی کشویی دارند. معمولا بین ۵ تا ۷ ردیف صندلی در آنها وجود دارد.     ون‌ها را می‌توان مینی‌بوس‌های کوچک شده در نظر گرفت.

مینی ون

به آن خودرویی چند منظوره و پرکاربرد گفته می شود که از استیشن بزرگ‌تر و از ون‌ها کوچک‌تر هستند. مینی‌ون‌ها در مسافرت و برای حمل مسافران بیشتر به صورت همزمان، کاربرد بسیاری دارند و گاهی خانواده‌های آمریکایی و اروپایی به علت فضای بیشتری که این کلاس در اختیارشان قرار می‌دهد به آن تمایل دارند.

میکرو ون

خودروهای این کلاس بسیار کوچکتر از مینی‌ون‌ها هستند  و معمولا برای حمل بارهای سبک مورد استفاده قرار می‌گیرند. آن‌ها را می‌توان وانتی کوچک و مسقف نیز دانست. فرم بدنه‌ آنها مانند جعبه‌ای مکعب مستطیل شکل با ارتفاع و عرض نزدیک به هم و طول کمی بیشتر از این دو است.

ال‌ای‌وی

خودرو های این فرم اکثرا برای تفریحات و گردش اخر هفته در میان آمریکایی ها و اروپایی ها استفاده می شود. آن‌ها نوعی ترکیب پیکاپ، مینی ون و هاچ بک هستند.